Nederlands English

Onze ervaring op de Kili(manjaro)

september 2012

In het begin was het even zoeken met Rogati en de andere klimmers, omdat we een dag vertraagd waren. De tas van Vincent was namelijk niet aangekomen, waardoor we e.e.a. hebben moeten regelen, en de klim uitgesteld hebben. Gelukkig kwam de tas na veel geregel uiteindelijk aan.

Tijdens de voorbereiding werd direct duidelijk dat Rogati de klim serieus neemt: hij keek samen met ons naar onze uitrusting en gaf aan wat we nog misten. Op zijn advies nog een extra broek gehuurd en vervolgens kon de pret beginnen!

Tijdens de eerste dag zagen we Rogati kort aan het begin van de dag, en daarna pas de tweede helft van de klim. Dit komt omdat alle Porters, voordat ze de klim beginnen, hun spullen moeten laten wegen zodat ze niet teveel kilo's dragen. Dit proces wordt door de guides en assistant guides begeleid. De eerste dag was een lekkere wandeling: prima temperatuur, mooie wandeling door het bos. We raakten aan de praat met verschillende andere klimmers, altijd leuk om een gezamenlijk doel te hebben. De tweede helft van de klim voegde Rogati zich weer bij ons. We hebben hem de oren van zijn hoofd gevraagd (haha) om hem, en de kilimanjaro, wat beter te leren kennen. Al snel bleek dat Rogati over veel dingen kan meepraten, wat ons erg goed bevallen is.
Op deze eerste dag bleek dat we een goed gesprek konden hebben over het leven in Tanzania, of bijvoorbeeld over de lokale (of wereld) politiek, maar dat je ook hard kunt lachen met Rogati (vraag hem maar eens naar de "crazy russians").

Na de eerste klim arriveerden we in het eerste kamp (Machame camp), waar we voor het eerst beseften hoe stoffig het is op de Kilimanjaro :-). Alles stond al klaar, en was door Rogati en zijn team op en top geregeld. De eerste dag als nuchtere Hollanders wel even wennen dat er een hele groep mensen alleen voor ons in de weer was... Na het avondeten nog een briefing door Rogati met uitleg over de volgende dag (inclusief kledingadvies), afgesloten met wat Nederlands (Rogati kan zich in veel talen een beetje redden, erg leuk!). Vervolgens naar bed, rond 20:00.

De ochtend erna weer vroeg maar goed uitgerust weer op, en na een stevig ontbijt weer aan het wandelen.De schitterende uitzichten waren talloos, aangezien we op deze dag uit het bos liepen. Prachtige vergezichten, en voor het eerst een goede blik op de top van de kilimanjaro! Ook op de tweede dag een prima tempo, en een relatief korte wandeling. Vroeg in de middag kwamen we aan in het tweede kamp (Shira camp), waar we na een korte rustpauze nog een acclimatisation hike hadden naar Shira Camp 2. Zoals Rogati het ons uitlegde is het iedere dag "Walk high, sleep low" zodat je lichaam went aan de hoogte en 's nachts kan herstellen. Wederom een onbeschrijfelijk uitzicht, en ditmaal ondergaande zon boven de wolken. Na een flinke maaltijd en wederom een briefing weer onder de wol; de kou begon hier wat merkbaarder te worden, dus besloten we de dag erna (mede op advies Rogati) ons thermisch ondergoed maar eens aan te trekken. Meteen was de kou een stuk minder merkbaar, en konden we lachen om onze eigenwijsheid (waarom niet al thermisch ondergoed aan tijdens de eerste nacht?).

Dag drie begon met een lekkere klim naar Lava tower, om vervolgens af te dalen naar Barranco camp. Het kamp waar ik -los van uhuru peak bereiken- het meeste naar uitkeek, omdat we dan bij de Barranco wall zouden zijn. Na veel verhalen en filmpjes gezien te hebben over de Barranco wall, was die in de praktijk inderdaad imposant om te zien. Oorspronkelijk hadden we een 7-daagse klim geboekt, maar op dag drie gaf Rogati aan dat vanwege onze fitheid we het ook in 6 dagen konden doen. De extra acclimatisatiedag was volgens hem niet nodig. Dit werd bevestigd toen hij 's avonds voor de tweede maal onze zuurstofsaturatie en bloeddruk kwam meten (dit had hij ook de eerste avond gedaan). Beide waarden waren zeer goed, wat ons extra rust gaf: niets om ons zorgen over te maken!

Dag vier begon, en oh wat hadden we er zin in! Vanwege het inkorten naar 6 dagen wisten we dat dag 4 zou aflopen met een korte nacht, aangezien we in de nacht van dag 4 op dag 5 naar uhuru peak zouden gaan. En dan ook nog eens Barranco wall! 's Ochtends in de schaduw (nog wat frisser dan op de voorgaande dagen) beklommen we Barranco wall; Die zag er imposant uit, maar bleek in de praktijk (voor ons) heel erg eenvoudig om te beklimmen. Desalniettemin erg leuk om te doen, en gaaf om terug te kijken en te zien hoe snel we hoogte wonnen ten op zichte van het kamp! Bovenaan de Barranco wall was een rustpauze op een schitterend plateau met perfect uitzicht op de top van de Kilimanjaro. De adrenaline begon te stromen bij de gedachte dat we komende nacht daar naartoe gingen lopen! Na de korte pauze liepen we verder naar Karanga camp, waar we een (heerlijke) warme lunch kregen. Na de lunch liepen we verder naar Barafu camp, het laatste kamp voor de top. On-ge-lofelijk wat voor uitzicht je daar hebt! Ik kon gewoonweg niet gaan liggen om te rusten! Rond een uur of 6 kregen we een warme maaltijd, en kwam Rogati ons vertellen wat er ging gebeuren. We zouden om 23:00 gewekt worden voor een kop thee, waarna we rond 00:00 aan de klim zouden beginnen. We zijn lekker in onze warme slaapzakken gekropen en hebben verrassend goed geslapen voor een uur of 3-4. Vervolgens alle kleren die we bijhadden aangetrokken (4 broeken en 6 bovenlaagjes! ... op aanraden van, je raad het al: Rogati!). De kou was geen issue, en we hadden er zin in!

Een unieke ervaring om rond 23:45 onder een gitzwarte hemel te staan vol met sterren, en op het pad naar de top al wat hoofdlampjes te zien! Rogati had ons de voorgaande dagen goed voorbereid op "Pole, pole" (rustig, rustig) naar de top, dus vol vertrouwen liepen we achter hem aan het pad op. Het enige wat we wisten is dat het een uur of 6 naar Stella point zou zijn. Voetje voor voetje liepen we naar boven, met zachtjes een muziekje aan (ipod, aanrader!). Rogati haalde af en toe een andere groep in, maar wist altijd een perfect tempo te houden waardoor het nergens echt zwaar werd. Omdat we gedurende de wandeling niet wisten hoe ver we waren dwaalden mijn gedachten af, waarbij de duisternis overigens ook hielp. Om 05:40 kwamen we aan bij Stella point, wat een enorm gaaf moment! We zagen vanaf Stella point de zon opkomen, een moment wat ik nooit meer zal vergeten. Rogati gaf na een minuut of 10 aan dat het tijd was om verder te gaan, dus op naar Uhuru peak! Dat laatste klimmetje was het zwaarste en kostte vanwege de hoogte meer moeite dan verwacht. Maar voetje voor voetje vooruit en ongeveer een uur later stonden we op Uhuru peak 6:40)! Redelijk gesloopt maakten we wat foto's en aten en dronken we wat, en bereidden we onszelf mentaal voor op de afdaling. Na een korte pauze van 15 min, nog steeds behoorlijk moe, begonnen we aan de afdaling. Omdat we door scree (losliggende kleine stenen) afdaalden was er flink wat concentratie nodig gedurende een uur of drie. Hemels om Barafu camp dichterbij te zien komen! In Barafu camp aangekomen werden we warm onthaald door het team van Rogati, fantastisch! Na een korte rustpauze (een uurtje in de tent liggen) kregen we een warme lunch (rond 12:00).
Verrassend genoeg waren we na de lunch flink aangesterkt, en hadden we zin in de volgende afdaling: nog 3 uur naar Mweka camp. Die drie uur waren flink dalen, maar het pad was relatief eenvoudig, dus we konden flink doorlopen. Vanwege de euforie over het halen van de top hebben we drie uur lang, nog meer dan de dagen ervoor, wat afgelachen samen met Rogati! De stemming zat er goed in! Na de avondmaaltijd in Mweka camp (en de gebruikelijke briefing van Rogati) was het tijd om te slapen, heerlijk om in een slaapzak te kruipen en je ogen te sluiten na zo'n vermoeiende dag en nacht!

De ochtend erna werden we na een lekker ontbijt voorgesteld aan het team van Rogati, en werd er voor ons gedanst en gezongen (de Kilimanjaro song); Een schitterende afsluiting van een fantastische ervaring! We hebben ons team van harte bedankt en uitgesproken wat de afgelopen dagen wel duidelijk was geworden: zonder hun was het ons niet gelukt. Alles was perfect geregeld, en dat kwam door de inspanningen van ons team. Iedere stap omlaag richting mweka gate was een stap dichter bij een warme douche, dus ook hier zat het tempo er goed in... Het was wederom een dag waarop we door onze dialoog met Rogati veel gehoord hebben over de Klimanjaro, het leven in Tanzania, en komische uitspraken in zowel Swahili als Nederlands. Na de terugrit en een heerlijke douche hebben we Rogati en zijn team hun fooi gegeven. Hij en zijn team hebben bijgedragen aan deze onvergetelijke ervaring!

Samenvattend kan ik niet anders zeggen dat ik Rogati van harte aan iedereen die ik ken zal aanbevelen. Hij is eerlijk, intelligent, betrokken, ervaren en bovenal plezierig om mee op te trekken.

Bas (en Vincent)